Hari ahad sudah dekat lagi ajah… rasanya minggu ka minggu, bulan ka bulan, taun ka taun teh rasanya cepet pisan… euh jangjian sama si lamsijan mancing di lapak hari minggu teh…
jadi ingat tahun lalu… ah.. asa cepet pisan yah sataun teh… pulang mancing sama si lamsijan.. pulangnyah lewat pasar sekalian ngajual ikan hasil pancingan, soalnyah mau dibawa pulang juga buat apah, da dirumah juga di balong banyak ikan mah…
si mang ucang juga sudah ngalanggan beli ikan pancingan kabayan.. atuh da ampir tiap minggu mancing teh, paling tidak juga sebulan dua kali mah harus ajah… ngalanggan ka si mang ucang teh, paling bagus ngasih harganya mang ucang mah… bageur lah..
kebetulan sore eta mah di tempat man ucang teh ada mojang yang lagi mau beli ikan… euleuh si eneng untung sekali kata mang ucang teh, lihat inih ada ikan segar baru datang, kebetulan sekali neng.. lanjut mang ucang yang kelihatan gembira pisan… euleuh eta mang ucang nya… kelihatannyah gembira sekali bisa jual ikan yang bagus teh sama pelanggan nyah, memang bageur si mang ucang teh.. eui! kabayan cepat bawa sini ikannyah!.. cepat!.. ada yang mau beli nih… kabayan tarik si lamsijan biar cepetan nyamperin mang ucang, kabayan lirik tempat ikannyah mang ucang… masih cukup banyak ikannya mah… kirain teh nyuruh cepet2 teh kehabisan ikan… Subhanallah… masih ada jaman sekarang di pasar yang jualan segitu jujur nyah, malah maunya ngasih yang terbaik sama pelanggannyah… euh… nih mang ucang ikannyah timbangnya yang betul yah goda kabayan… beuh.. kabayan gelo dari kapan emang maen2 timbangan?!! , cadu ! matak dibeuleum di naraka kikituan mah kabayan! kata mang ucang sewot…
euheuheu kabayan jadi geli… heureuy atuh mang.. kaya ngga kenal sama kabayan ajah si emang mah… dasar sikabayan budak baong siah! ahahah tembal mang ucang sambil ketawa, eh.. mojang teh ikut senyum2 juga… sebentar yah neng di timbang dulu kata mang ucang.. cekatan mang ucang timbang ikan terus ngasih bayarannya… nih kabayan… euh.. bayar diduluin sebelum dijual teh… ngga mau ngutang mang ucang teh kayaknyamah… terus ikannyah ditimbang lagih buat si eneng…
inih neng ikannyah kata mang ucang… euh kabayan teh liat eta mojang teh geuning geulis nya… jadi iseng kabayannyah.. goda ah… eh neng eta ikan teh mau dipelihara apa di masak?… euleuh malah senyum geuning si eneng teh… euh giginya putih kecil2 rapih bagus yah pikir kabayan teh.. aneh nya si akang mah, ikan mati begini mah ya pasti dimasak atuh kang… beu kabayan lupa… jadi malu… ah.. eh.. iyah yah ikan nyah sudah mati euheuheu ketauan deh…
neng pulangnyah kemana? , sendirian?… apa nggak takut dijalan gituh?… ah yah ngga takut atuh kang da deket rumahnyah juga, kelihatan dari sini juga tuh di ujung jalan sanah belok kanan… tapi kalo akang mau mampir kerumah mah boleh ajah… euh kebetulan pikir kabayan teh..
ini si eneng teh suaranya halus, giginya rapih, rambutnyah hitam panjang, kulitnyah putih kekuningan, haluuss teh kelihatannyah… badannyah euh… demplon… mojang priangan pisan, euh… seperti siapa yah?… eh.. seperti ikan goreng kayaknyamah… beu… Astaghfirullah… kenapa ikan goreng????… euleuh… ampun ya Allah kabayan yang bengal inih ngelihat mojang kayak ngelihat makanan… hikz.. padahal mojang teh manusia, bukan makanan… euh… kabayan malu sekali sama Allah yang punya mojang, kabayan sudah anggap makanan si eneng teh hikz…
kang jadi mau mampir kerumah teh kata si eneng… ngebangunin kabayan dari lamunan.. deg… jadi bingung kabayan mau jawab apa yah… euh… eh… gimana yah?… eh… pan ada si lamsijan hhh… salamet2… euh.. neng.. punten akang hilap aya jangnji ini teh, maap sekali yah… duh… tapi ini sobat akang ajah nih lamsijan yang nganter eneng pulang yah?…
eh lamsijan bawain atuh itu ikannyah si eneng… jadi laki2 teh jangan diem ajah… yang ringan atuh tangannyah… lamsijan molotot kaget… eh… bukannyah molotot gituh eta bawain barang2 nyah si eneng sampai dirumahnya.. cepet atuh…
lamsijan sambil masih bingung juga nurut ajah… sinih neng barang2yah dibawain sama akang.. kesian beurat yah… kata lamsijan… duh nuhun atuh kang jadi ngarepotin ajah…, biar neng biar… akang mah rela kok.. sambung lamsijan… euh beres atuh pikir kabayan teh… neng sudah yah… dianteur lamsijan.. akang duluan yah… iyah kang… nuhun tembal si eneng sambil ngangguk… euh..
buru2 ajah kabayan pergi dari situh… euh salamet… Alhamdulillah… ampir ajah kabayan bikin masalah yang serius… untung ada si lamsijan…hhh…
eh… masih dijaga sama Allah kabayannyah.. kabayan jadi ingat … kalau hati tertarik sama perempuan diluar rumah… segera pulang ke istrimu cenah gituh… euh jadi ingat iteung di rumah… jadi kangen sama iteung kabayannyah…
cepet2 pulang ah…
euheuheu… dasar jodoh mah memang jorok, gituh, eta mojang teh ternyata jodohnyah si lamsijan…. euehuheu… ngga nyangka waktu itu mah kabayan teh… memang gimana ajah caranyah Allah mempertemukan seseorang dengan jodohnya teh.. memang rejeki, nyawa sama jodoh mah haknya Allah …
jadi ingat sama si lamsijan sama neng eti… euheuheu…
jadi ingat Allah yang ngasih kabayan banyak sobat…










wah,,,wah,,,bisaan y kabayan ngelesnya,,,,
kalo aQ, paling ga bisa, menolak, soalnya takut disangkahnya gimana,,,,gitu,,, palagi kalo yang ngajaknya guanteung huuuuuu,,,, luluh dweh,,,,
Mmmm, gimana y cara menolak dengan cara yang baik,,,?? cara yang halus,,,?? biar masing2 jadi enak, dan ga tersinggung,,,?? kalo cara yang kabayan, lakuin sih, kayaknya abdi kurang setujuh,,,
@eheheh.. tergantung kasusnyah mungkin yah neng rien.. kalau kasusnyah mepet bahaya.. yah.. terhindar lebih utama gituh.. kalau tidak bahaya mah.. yah bisa lebih jujur dengan alasan mood yang kurang pas gituh.. daripada jadi garing.. yah lebih baik lain kali gituh..
ASsw.
sampurasunn
salam kenal ti simkuring urang tasik anu ayeuna nuju ngumbara di batavia..
janteun sono ka lemah cai…
nuhun
mampir heula ayeunamah, ke sanos waktos lajeungkeun deui